In de Brusselse gemeente Sint-Joost beschrijft de audit rond het SVK twintig jaar van twijfelachtige toewijzingen, doorgesluisde huurbedragen en een zwaar beschadigd vertrouwen.

Ter herinnering: een sociaal verhuurkantoor (SVK), moet optreden als tussenpersoon tussen privé-eigenaars en huurders met een bescheiden inkomen. Het principe is eenvoudig: een eigenaar vertrouwt zijn pand toe aan het SVK, aanvaardt een huurprijs die lager ligt dan de marktprijs, en krijgt in ruil een veilige beheerformule. Aan de andere kant krijgt de huurder toegang tot een betaalbare woning.
Volgens de FEDAIS beheren de Brusselse SVK’s ongeveer 8.000 woningen en zijn ze erkend door het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. In Sint-Joost staat dit sociaal rechtvaardige systeem vandaag centraal in een schandaal dat veel minder naar goed beheer ruikt dan naar geknoei achter de schermen…
De audit die alles verandert
Volgens BX1, dat de onthullingen van BRUZZ overneemt, beschrijft een gerechtelijke audit die aan het Brusselse parket werd bezorgd jarenlange fraude bij het SVK van Sint-Joost. Concreet: woningen zouden zijn toegewezen aan naasten, documenten zouden zijn vervalst en huurgelden zouden zelfs zijn doorgesluisd!
De cijfers doen duizelen: van de 181 onderzochte dossiers zouden de auditors 94 gevallen van bewezen fraude en 44 gevallen van vermoedelijke fraude hebben vastgesteld. Minstens 39 woningen zouden tussen 2008 en 2025 zijn toegewezen aan medewerkers van het kantoor of aan mensen uit hun omgeving!
Met andere woorden: voor sommige kandidaat-huurders die écht in nood zaten, was de wachttijd onrechtvaardig lang!
Doorgesluisde huurgelden en kwetsbare huurders
Het gevoeligste onderdeel gaat over de huurprijzen. Volgens de audit die BX1 citeert, zou een medewerkster betalingen van huurders hebben overgemaakt naar haar eigen rekening of naar die van familieleden! Mogelijk gevolg: kwetsbare mensen konden het risico lopen uit hun woning te worden gezet, terwijl ze wel degelijk betaald hadden!
Het gaat hier om gezinnen die rekenden op een openbare regeling om een dak boven hun hoofd te hebben, en die zouden zijn terechtgekomen in een ontspoorde machine.
Een faillissement dat al bijzonder gênant was
Het SVK van Sint-Joost bestaat vandaag niet meer. Het was al gesloten na een tekort van 520.000 euro, onder meer gelinkt aan onbetaalde huurprijzen en een dure rechtszaak. In januari 2026 meldde BX1 dat 228 woningen getroffen waren door de sluiting, met gezinnen die soms in onzekerheid werden gestort.
Op dat moment moesten meer dan 200 woningen al dan niet worden overgenomen door andere SVK’s. Een aantal eigenaars kon ervoor kiezen om niet langer via dit systeem te werken! Voor sommige huurders betekende dat een brutale stijging van de huurprijs…
“Je kan spreken van een systeem”
De voormalige Ecolo-bestuurder van de AISSJ, Pascale Lemaire, stelt dat er al meerdere jaren waarschuwingen bestonden. Hij vat de omvang van het dossier samen in een veelzeggende zin: “Wanneer we spreken over meer dan 20 jaar, wanneer we spreken over 86% van de dossiers waarover een vermoeden bestaat, of zelfs zekerheid over een toestand van fraude, denk ik dat je kan spreken van een systeem”, zo meldt hij aan BX1.
Karine Lalieux, Brussels staatssecretaris voor Huisvesting, spreekt daarentegen over een geïsoleerd geval en verdedigt het model van de SVK’s, dat ze naar eigen zeggen wil versterken in plaats van opgeven. Ze verklaart ook dat ze het dossier aan het parket heeft overgemaakt.
Het echte onderwerp: de controles
Los van de individuele verantwoordelijkheden, die het gerecht zal moeten vaststellen, werpt deze zaak een heel andere vraag op. Hoe heeft een gesubsidieerde structuur, actief in een sector die zo gevoelig is als sociale huisvesting, zo lang zoveel kwalijke vermoedens kunnen opstapelen?