Jonge kopers keren terug naar de Vlaamse vastgoedmarkt. Maar achter deze heropleving schuilt een veel minder rooskleurige realiteit voor starters.
De Vlaamse vastgoedmarkt krijgt weer kleur dankzij jonge kopers. Toch moet er een kanttekening bij geplaatst worden: hoewel jongeren onder de 30 vaker een koopakte ondertekenen, doen ze dat vooral in de meest betaalbare gemeenten.
Prijzen blijven stijgen
Volgens de Belgische Notarisfederatie (Fednot) is de gemiddelde prijs van een huis in Vlaanderen vorig jaar met 3,6 % gestegen tot 380.655 euro. Appartementen volgen dezelfde trend, met een stijging van 2,3 % tot gemiddeld 289.157 euro. Kortom: de markt blijft stijgen, en dat weegt steeds zwaarder op de schouders van starters. Dit fenomeen geldt overigens ook op nationaal niveau.
Het appartement als nieuwe toevlucht voor jongeren
De cijfers tonen aan dat jongeren onder de 30 massaal kiezen voor een appartement. Hun aandeel in dat segment steeg van 23 % naar 29 % van de transacties. Voor huizen is de stijging daarentegen minimaal. De klassieke gezinswoning is een premiumproduct geworden. Voor veel jonge gezinnen is een appartement dan ook geen levensstijlkeuze meer, maar puur een budgettaire beslissing.
Hoe duurder, hoe minder jongeren
Een analyse van de krant De Tijd, gebaseerd op cijfers van Fednot, toont een duidelijk fenomeen: de gemiddelde prijs van een gemeente heeft een directe invloed op de aanwezigheid van jonge kopers. Sinds 2021 is dit effect met 20 % toegenomen. De boodschap is helder: hoe duurder de gemeente, hoe minder jongeren er kopen.
Dure gemeenten zijn mijnenvelden
In gemeenten zoals Kraainem of Schilde zakt het aandeel van kopers jonger dan 30 jaar oud tot onder de 20 %. In Kraainem, waar de gemiddelde woningprijs 645.000 euro bedraagt, zijn ze zelfs bijna volledig afwezig! Omgekeerd zien we in betaalbare gemeenten zoals Avelgem of Lendelede dat meer dan de helft van de transacties door jongeren wordt gedaan.
Vlaams-Brabant onder druk
Het fenomeen is het sterkst in Vlaams-Brabant. In meerdere gemeenten vertegenwoordigen jongeren minder dan een vijfde van het aantal transacties. In de Brusselse rand is het contrast nog groter: in Drogenbos of Sint-Genesius-Rode ligt het aandeel jongeren onder de 10 %.
Een paradox, want de Vlaamse rand rond Brussel telt een relatief jonge bevolking. Maar op de vastgoedmarkt worden lokale starters vaak voorbijgestoken door vermogende kopers uit de hoofdstad.
Er zijn uitzonderingen
Niet alles is zwart-wit. In sommige dure gemeenten, zoals Knokke-Heist of Sint-Martens-Latem, blijft het aandeel jongeren boven de 20 %.
En in de stadscentra?
Ook daar zijn de verschillen duidelijk. In Kortrijk en Roeselare zijn jongeren goed voor ongeveer een derde van de transacties. In Leuven, waar het centrum bijzonder duur is, zakt dat aandeel tot 26 %. Toch slagen steden zoals Gent en Mechelen erin om aantrekkelijk te blijven voor jongeren, ondanks de hogere prijzen.
Betaalbare gemeenten als nieuw eldorado
In goedkopere regio’s keert de trend volledig om. In Menen, met een mediaanprijs van 195.000 euro de goedkoopste gemeente van Vlaanderen, is meer dan een derde van de kopers jonger dan 30.
Maar ook hier zijn nuances belangrijk. Aan de kust trekken gemeenten zoals Middelkerke, Nieuwpoort of De Haan ondanks hun soms matige prijzen proportioneel minder jongeren aan. Het oudere profiel van de kopers speelt daar een grote rol.
Een markt met twee snelheden
De verschillen blijven opvallend. In 2025 bedroeg de mediaanprijs voor een huis in Sint-Martens-Latem 695.000 euro, tegen 195.000 euro in Menen. Voor appartementen voert Knokke-Heist de lijst aan met 520.000 euro.
Jongeren kopen inderdaad meer… Maar hun keuzevrijheid krimpt zienderogen.
Open Immovlan