Zodra we een wandeling kunnen maken, doen we dat ook. Maar ik moet toegeven dat de regen tegenwoordig vaak roet in het eten gooit en we goed de wolken in het oog moeten houden om ervoor te zorgen dat we onze geplande wandelingen droog kunnen doorkomen.
Onlangs moesten we capituleren: we waren doorweekt. Zo belandden we in een café met een sfeer die veel weg had van een bos… Er was vanalles om je zintuigen flink de kost te geven, en dan heb ik het niet over mijn Schweppes of mijn croque-monsieur. Maar de inrichting varieerde van heel lelijk tot heel mooi!
Ik ga je dus niets vertellen over de opgezette herten- en reeënkoppen die de lambrisering sieren: dat is niet mijn ding. Maar vertel je wel met plezier over het stuk muur waarop een tak een ereplaats kreeg. De natuur, maar dan mooi ingelijst!
Er was en enorme tak uitgekozen. Hij moet wel 4 meter lang zijn geweest. De diameter schat ik op bijna 6 cm. Een stevig stuk tak dus. Dunnere vertakkingen verspreidden zich in alle richtingen vanaf de hoofdtak. Wilde, grillige takken.
Er waren drie grote houten kaders aan de muur bevestigd: ze waren meer dan 20 cm diep. Stukken van de fameuze tak waren zo uitgezaagd dat ze precies in de kaders pasten. De tussenliggende delen waren verdwenen, vergeten en weggegooid.
Dat was het hele punt van de installatie: je kon zien dat het dezelfde tak was die zijn weg vervolgde van het ene kader naar het andere. Dat maakte het poëtisch en luchtig.
Ik denk dat de uiteinden van de takken waren vastgezet met schroeven: ik kan me inbeelden dat ze te zwaar waren voor lijm.
Hoe dan ook, het geheel creëerde een heel mooi reliëf en liet de natuur echt binnen in de kamer. Een authentiek en elegant ontwerp.
Iets om thuis na te maken, maar dan wel door het ontwerp aan de locatie aan te passen…! In een kinderkamer, met een paar knuffels op de tak. Of in de woonkamer, met een fijne lichtslinger rond de hoofdtak…
Open Immovlan