Ik hou van geel. En ik hou er vooral van wanneer het zich verstopt tussen het groen van mijn gazon. Wanneer ik mijn tuin bekijk, zie ik overal paardenbloemen en ben ik gelukkig. Je zou ze kunnen zien als kleine zonnetjes die in het gras gezaaid werden.

Mensen trekken vaak een grimas wanneer ze de bloemen zien groeien. Dat komt omdat paardenbloemen een kwalijke reputatie hebben: ze worden gezien als onkruid. En dat is jammer!
Poëtische zielen vinden het charmant wanneer ze erachter komen dat deze bloem eigenlijk een boeket is! Ze bestaat uit 150 tot 200 bloemen: ik zie het als een gedicht. En paardenbloemen hebben ook een mythisch kantje: de witte pluizenbol met zaden, luchtig en delicaat, doet wat denken aan de maan. De bloem zelf, warm en krachtig, lijkt dan weer op een zon. Magisch.
Ik bewonder ze alleen maar in mijn tuin, maar ik zou ook kunnen genieten van hun weldaden. En dat zijn er heel wat. Het is simpel: alles aan de paardenbloem is eetbaar! De jonge blaadjes zijn heerlijk in een salade, als de bloemen nog groen zijn kan je er perfect confituur maken en gedroogde bloemen zijn ideaal om thee van te trekken die vochtafdrijvend en zuiverend is. Je kan zelfs een hydraterende crème maken van de paardenbloemen. Dit is echt een verbazingwekkende plant!
Het goede nieuws is dat je paardebloemen overal vindt: je hebt echt geen groene vingers nodig om ze te kweken. Hun wortels produceren dan weer een gas dat andere planten in de buurt belet om te groeien: je kan er dus best een apart stukje grond voor voorzien. In de zon, in de schaduw: alles kan!
Ja hoor, deze plant beschikt over heel wat goede eigenschappen. Je moet ze alleen de kans geven en ze niet bekijken als onkruid. Beloof me dat je deze vrolijke bloem eindelijk een plaats laat in je tuin! Bovendien kan je ook een wens doen door de zaadjes weg te blazen van de pluizenbol die achterblijft wanneer de paardenbloem is uitgebloeid… En je wil je het voorrecht om je leven aangenamer te maken toch niet ontzeggen?